Column: Van hondenpoep naar burgerparticipatie

Gepubliceerd op www.maassluis.nu op 2 februari 2016

Verbaasd, enthousiast en tegelijk ook wel teleurgesteld was ik na het zien van de enorme opkomst op de publieke tribune twee weken geleden. Deze avond hebben we het nieuwe hondenbeleid besproken in de commissievergadering van de gemeenteraad. Ongeveer vijftig inwoners van Maassluis hebben de moeite genomen om schriftelijk bezwaar aan te tekenen tegen het nieuwe plan van wethouder Evers voor het hondenbeleid. Ongeveer de helft hiervan zat die dinsdagavond op de publieke tribune.

Mijn eerste reactie was verbazing. Zoveel publiek heb ik nog niet eerder gezien bij een commissievergadering. Kritisch publiek, dat wel. Niet alleen hebben ze de moeite genomen om te komen, nee ook vijf Maassluizers hebben die avond een betoog gehouden over de haken en ogen van het nieuwe beleid.

Mijn tweede emotie was enthousiasme. We hebben het in de politiek telkens over participatie en dat we graag zouden willen dat de inwoners van onze stad meer betrokken zijn bij de politiek, nou, zie hier! De hond eigenaren (de meerderheid) zijn niet alleen bezorgd om het welzijn van hun trouwe viervoeter, hun eigen portemonnee en de leefbaarheid in eigen wijk, maar ze maken zich ook druk over de volksgezondheid en overlast voor de medemens. Ook dragen ze ideeën aan en denken ze mee om te zorgen dat het beleid niet duurder gaat uitvallen en kunnen ze precies vertellen wat in de praktijk wel en niet werkt. Dit is precies wat wij voor ogen hebben met burgerparticipatie, is dat niet geweldig?!

Hoe langer ik er over denk, hoe meer ik ook de teleurstelling voel bij dit onderwerp. Want hoe geweldig ik het vind dat deze mensen zijn gekomen om mee te denken, des te triester vind ik het dat inwoners dus wel komen als het gaat om het opruimen van hondenpoep. Zonder al te veel tegenspraak wordt er besloten over grote onderwerpen zoals alles rondom de decentralisatie van de jeugdzorg, het armoedebeleid, de algemene begroting etc. Weinig in -en tegenspraak op deze onderwerpen, veel bij het hondenbeleid.

Maar ik wil niet blijven hangen in deze teleurstelling, enthousiasme vind ik namelijk wel de fijnste emotie van deze drie. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat niet alleen hondenpoep, maar ook het welzijn van onze kinderen, ouderen, minder validen en de financiële gezondheid van de stad prioriteit wordt bij de Maassluizers? Misschien door wat vaker basale onderwerpen zoals het hondenbeleid te agenderen? Of via de media aangeven beleid drastisch of absurd te willen wijzigen en dan de reacties af te wachten? Of gaan we net als bij de cultuurnota gesprekken organiseren? En aan wie ligt het nou eigenlijk dat inwoners niet meedenken, de politiek of de burger?

Mijn handen jeuken om door te schrijven, maar ik laat deze vragen even een paar weken bezinken. Vanavond gaan we door met een tweede termijn over het hondenbeleid. Ik hoop dat de wethouder ook inziet dat inspraak en steun van de mensen die het beleid in praktijk gaan uitvoeren en ervaren het allerbelangrijkste is in de politiek.

Al met al genoeg voer voor een volgende column. Wordt vervolgd…